Σε μια κίνηση με σαφές γεωπολιτικό βάρος, η Μεγάλη Βρετανία επέλεξε να μην ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις Ηνωμένες Πολιτείες στο ζήτημα του Στενό του Hormuz.
Ο πρωθυπουργός Keir Starmer αρνήθηκε να αποστείλει βρετανικά πολεμικά πλοία για την επιβολή αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια, παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον πιέζει προς μια πιο επιθετική στρατηγική.
Η θέση του Λονδίνου είναι προσεκτικά διατυπωμένη.
Από τη μία πλευρά, αναγνωρίζει ότι το Hormuz πρέπει να παραμείνει ανοιχτό και χωρίς «διόδια» από το Ιράν, τονίζοντας πως η ελευθερία της ναυσιπλοΐας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την παγκόσμια οικονομία και τη σταθερότητα των τιμών ενέργειας.
Από την άλλη, ξεκαθαρίζει ότι δεν προτίθεται να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στρατιωτικού αποκλεισμού, αποφεύγοντας έτσι μια άμεση σύγκρουση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Αντί της στρατιωτικής πίεσης, η βρετανική κυβέρνηση επιδιώκει να κινηθεί σε ένα πολυμερές πλαίσιο συνεργασίας. Σε συντονισμό με τη Γαλλία και άλλους εταίρους, όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ιαπωνία, προωθείται η δημιουργία ενός ευρύτερου σχήματος που στον δυτικό Τύπο έχει ήδη χαρακτηριστεί ως «συνασπισμός πλοήγησης». Στόχος του είναι η διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας χωρίς άμεση εμπλοκή σε επιθετικές ενέργειες κατά του Ιράν.
Πίσω από αυτή τη στάση διαφαίνεται μια σαφής πολιτική επιλογή: το Λονδίνο επιχειρεί να κρατήσει αποστάσεις από τη γραμμή του Donald Trump και να παρουσιάσει μια πιο «ευρωπαϊκή» και λιγότερο συγκρουσιακή προσέγγιση. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση Starmer επιδιώκει να εμφανιστεί ως δύναμη ισορροπίας, που συμβάλλει στη σταθερότητα χωρίς να ακολουθεί άκριτα την αμερικανική στρατηγική.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν πρόκειται για έναν καλά συντονισμένο ρόλο — με τη Βρετανία να λειτουργεί ως ο «καλός αστυνομικός» απέναντι στην πιο σκληρή στάση των ΗΠΑ — ή για ένα πραγματικό ρήγμα στο εσωτερικό της Δύσης. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα μιας ενιαίας δυτικής γραμμής δείχνει να ξεθωριάζει.
Η κρίση στο Ορμούζ δεν αφορά μόνο το Ιράν ή τις ενεργειακές ροές. Αγγίζει την ίδια τη συνοχή των δυτικών συμμαχιών. Και το γεγονός ότι το Λονδίνο επιλέγει να διαφοροποιηθεί, έστω και προσεκτικά, αποτελεί ένδειξη ότι οι ισορροπίες αλλάζουν — ίσως πιο γρήγορα απ’ όσο πολλοί περίμεναν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών